Early grade learning: The role of teacher-child interaction and tutor-assisted intervention

Samenvatting

In het eerste deel van haar proefschrift beschrijft Zijlstra leerlingpercepties van interpersoonlijk gedrag van leraren en het effect ervan op vroege rekenvaardigheden. Het tweede deel is gericht op het evalueren van een preventieve, geïndividualiseerde interventie ten behoeve van leesprestaties. De eerste studie werd uitgevoerd bij 828 kinderen uit groep 3 en 4 en liet zien dat het gedrag van leerkrachten beoordeeld door kinderen op duidelijkheid en nabijheid een duidelijk verband hadden met rekenprestaties: leerlingpercepties doen ertoe. De tweede studie onderzocht Bouw!, een computergestuurde tutor begeleide interventie voor kinderen met een risico op leesproblemen (363 kinderen van wie 158 risicokinderen). De interventie startte in de tweede helft van groep 2 en duurde tot in groep 4 en was gericht op geïndividualiseerde oefeningen in voorbereidend lezen, aanvankelijk leren lezen en vloeiend leren lezen. Het gedrag van tutoren, ouders en kinderen is onderzocht met observaties. De interventie met Bouw! bij de 25% zwakste kinderen leverde een grote reductie op van kinderen met ernstige leesproblemen. Veel minder kinderen krijgen uiteindelijk de diagnose 'dyslexie'. Positieve effecten werden gevonden op andere leestests, maar ook waren er minder kinderen met een negatief academisch zelfbeeld. In een 'case series'-onderzoek zijn 'responders' vergeleken met 'non-responders' waarbij naar voren kwam dat responders pas gedurende de tweede helft van groep 3 anders begonnen te scoren dan non-responders, maar ook dat responders niet beter gingen presteren op relevante cognitieve taken zoals fonologisch bewustzijn of serieel benoemen. Non-responders scoorden zwakker op sociaal-emotionele factoren en kregen uiteindelijk in meerderheid de diagnose dyslexie.