When mood meets memory: Neural and behavioral perspective on emotional memory in health and depression.

Samenvatting

Arnold kijkt met name naar hersengebieden die betrokken zijn bij de verwerking van stemmings(in)congruente informatie en de gevolgen voor het onthouden. Zij onderzocht gezonde individuen, al dan niet met behulp van een stemmingsinductieprocedure blij of droevig gemaakt, en mensen die een depressie hebben gehad. In de eerste studie gaat het vooral om het effect van geïnduceerde stemming op het impliciete geheugen. Daarbij wordt gebruikgemaakt van een woordfragment-aanvultaak, waarbij de woorden al dan niet met een bepaalde emotie geassocieerd zijn. De resultaten waren eigenlijk niet goed te duiden. In de volgende studies werd een vrije herinneringstaak gebruikt waarbij emotionele en neutrale woorden werden aangeboden. Eerst werd dit onderzocht bij gezonden met stemmingsinductie en vervolgens bij voormalige depressiepatiënten. Bij deze studies zijn vooral de fMRI-gegevens van belang. Zo bleek de orbitofrontale cortex vooral betrokken bij stemmingscongruente encoding, de inferieure en mediale frontale gyri bleken vooral betrokken bij stemmingsincongruente reproductie. Bij de voormalige patiënten bleek vooral bij het leren van positieve woorden meer frontale activiteit op te treden dan bij gezonden, terwijl de prestaties gelijk waren. Een diffusion tensor imaging studie liet zien dat bij deze patiënten veranderingen zijn in de amygdala (verhoogde celdichtheid en meer verbindingen met andere gebieden) en in de mediale prefrontale cortex (verlaagde celdichtheid). Bij de expliciete geheugentaak werden effecten gevonden maar meer onderzoek is nodig.