Neurofeedback treatment in children and adolescents with autism

Samenvatting

Kouijzer is zich zeer bewust van het controversiële karakter van neurofeedback op zichzelf en de toepassing ervan bij kinderen met ASS. Beschreven afwijkingen in het EEG rechtvaardigden in haar ogen toch een poging om deze behandelvorm uit te proberen. In drie studies is geprobeerd om zo goed mogelijk te controleren voor non-specifieke effecten van de behandeling. In een eerste studie werden zeven kinderen met PDD-NOS die een neurofeedbackbehandeling ondergingen vergeleken met zeven kinderen met PDD-NOS van een wachtlijstgroep; de leeftijd varieerde van acht tot twaalf jaar. Bij vijf van de zeven behandelde kinderen was er een verbetering in EEG en gedrag te vinden. Het effect was na een jaar nog aanwezig. In een volgende studie werd gebruikgemaakt van gerandomiseerde toewijzing aan behandel- of controlegroep. Het beeld was in wezen gelijk. In een derde studie werden 38 kinderen, in de leeftijd van twaalf tot achttien jaar, verdeeld over drie condities: neurofeedback, huidgeleidingsfeedback en een wachtlijst. De behandeling voor neurofeedback en huidgeleidingsfeedback was vergelijkbaar en een deelnemer wist niet welke vorm hij ontving. Bij de helft van de neurofeedback verminderde de delta- en/of thetapower en deze responders presteerden ook op taken beter. Na zes maanden was dat effect nog aanwezig. Kouijzer realiseert zich dat er nog een lange weg te gaan is, ondanks deze positieve resultaten.