The path of Alzheimer's disease: From neuropathology to clinic

Samenvatting

Het proefschrift van Willemijn Jansen is dik en doorwrocht en levert zeer leerzame gegevens op voor neuropsychologen die met patiënten werken die verdacht worden van alzheimerdementie. Ze voerde drie meta-analyses en drie empirische studies uit met de bedoeling om meer te weten te komen over de lange predementiefase. Deze fase blijkt inderdaad zeer lang. Zo vond de auteur aanwijzingen voor een intervalperiode van tien tot vijftien jaar tussen het begin van amyloide positiviteit (beginnende vorming van de plaques als belangrijke risicofactor voor de ontwikkeling van Alzheimer) en het ontwikkelen van een geheugenstoornis, en vervolgens een interval van tien tot vijftien jaar tussen het ontwikkelen van een geheugenstoornis en het begin van alzheimerdementie. In de periode van 4,5 jaar voorafgaand aan de diagnose is het grootste verval te zien op taken voor het episodisch geheugen (onder andere Warrington Recognition Memory test, Rey Auditory Verbal Learning test) en algemeen cognitief functioneren (onder andere Mini-Mental State Examination) en niet, wat vaak gedacht wordt, op maten voor aandacht en snelheid (zoals de Trail Making Test-A en -B). De auteur oppert dan ook dat een sterk verval (van .36 SD-eenheden per jaar) op een test voor het episodisch geheugen sterk indicatief kan zijn voor het ontwikkelen van de ziekte van Alzheimer. Voor ons in de praktijk betekent dit dat de noodzaak om tests als de 15-Woordentest, de Verbale Leer en Geheugen Test en de Visuele Associatietest af te nemen in het kader van dementieonderzoek nog sterker is geworden.