Sleep apnea in stroke: Diagnosis, consequences and treatment

Samenvatting

Aaronson wilde met haar onderzoek de vroege herkenning van apneu bij CVA-patiënten verbeteren, het effect van obstructief slaapapneu (OSA) op het dagelijks leven van deze patiënten onderzoeken en een behandeling met Continuous Positive Airway Pressure (CPAP) evalueren. In hoofdstuk 2 wordt een meta-analyse gepresenteerd van CPAP-studies die slechts een minimale verbetering op verdeelde aandacht liet zien, geen effect op andere cognitieve domeinen. De pulse-oximetrie, die wel bekend is in slaapklinieken, maar nog niet bij CVA-patiënten was onderzocht, bleek een goed screeningsinstrument. Vervolgens bleek dat een vragenlijst een goed aanvullend hulpmiddel kan zijn: een deel van de patiënten hoeft niet meer intensief onderzocht te worden. Het effect van CPAP werd onderzocht door een groep CVA-patiënten met OSA en een groep zonder OSA te vergelijken op cognitieve tests en functionele status. De OSA-groep presteerde slechter op de meeste cognitieve tests en de opnameduur was langer. Behandeling van OSA-patiënten liet een positief effect zien op cognitieve tests, minder duidelijk op functionele status in vergelijking met niet behandelde OSA-CVA-patiënten.