Foreign accent syndromes: The stories people have to tell

Samenvatting

De Noorse neuroloog Monrad-Krohn beschreef in 1947 een aparte taalstoornis, de dysprosodie, vaak geassocieerd met rechtshemisferisch letsel. Taalkundig lijkt de spraak intact, maar de persoon lijkt met een vreemd accent te praten. In 1982 introduceerde Whitaker de term Foreign Accent Syndrome (FAS) ter vervanging van de term dysprosodie. De aandoening komt zelden voor en wordt in de meeste inleidingen over afasie ook niet genoemd. Maar je zult er maar last van hebben. Veel mensen die er last van hebben, hebben hun persoonlijke ervaringen op papier gezet en die verhalen zijn gebundeld door Ryalls en Miller, die zelf uitvoerig onderzoek naar het verschijnsel hebben gedaan. Zij hebben ook twee inleidende hoofdstukken geschreven waarin de huidige stand van zaken op een rij wordt gezet. Daarna volgen de persoonlijke verhalen van patiënten, recht uit het hart geschreven (er was geen format, ze zijn ook niet geredigeerd). De patiënten komen uit 'alle' delen van de wereld (niet uit Nederland; ik zou wel eens willen weten of er een Nederlandse patiënt is die de diagnose FAS heeft gekregen). Het lijkt me een unieke kans voor neuropsychologen om zich snel 'bij te scholen' als ze niet vertrouwd zijn met dit verschijnsel.