Episodic memory and self-insight: Taking it personally

Samenvatting

Ik kan u wel vertellen wie ik ben en wat ik wel en niet kan. Maar hoe kan ik dat? En wat is er mis bij mensen die dat niet meer kunnen? Schoo heeft zich met dit vraagstuk beziggehouden en daarbij de schijnwerper vooral gericht op het episodisch geheugen. In een literatuuroverzicht laat ze zien dat naast de temporale kwab ook de posterieure pariëtaalkwab betrokken is bij episodische geheugentaken. Zij suggereert dat de activatie daar gezien kan worden als inspanning en aandacht tijdens zo'n taak, die gebruikt wordt voor het construeren van een beeld voor een episodische herinnering. Vervolgens ontwikkelde Schoo een test waarmee zowel het onthouden van inhoud, als tijd (volgorde van items) kon worden geanalyseerd. Patiënten bleken normaal te presteren op inhoud, slechter op tijdsaspecten. Absolute en relatieve plaatsing in de tijd bleken te onderscheiden factoren hierbij. Het tweede deel van het proefschrift is meer gericht op (zelf)inzicht. Dat is onder meer onderzocht door aan experts en aan patiënten te vragen wat zij dachten dat een bepaalde neuropsychologische test onderzocht. Afgezien van het aspect aandacht bleek dat goed overeen te komen. Een volgende stap was om gezonde mensen te vragen of ze dachten dat ze goed of slecht zouden presteren in een bepaald cognitief domein. De mensen konden dat redelijk goed en konden domeinen wel onderscheiden. Maar ze dachten iets te positief over hun capaciteiten. Uit een soortgelijk onderzoek bij patiënten met een acuut herseninfarct bleek dat patiënten zich vergelijkbaar schatten met controles, dus nog meer overschatten dan de controles. Bij een hermeting na negen maanden bleek de inschattingsfout wel minder te zijn geworden, maar dat kwam door een verbetering van de cognitieve prestatie, niet van het inzicht.