Op het tweede gezicht: De relatie tussen gelaat en karakter

Samenvatting

Gall vond dat Lavater en de fysiognomen maar onzin vertelden: gedrag komt voort uit de hersenen en dus kun je karakter niet aflezen uit het gelaat en al helemaal niet uit de lichaamsbouw. De fysiognomie bestond al ten tijde van Aristoteles en leeft nog steeds onder ons. Berveling heeft de geschiedenis ervan gedetailleerd in kaart gebracht, met name zoals die in Nederland is beoefend. Hij is in diverse archieven gedoken om zeer oude boeken en verslagen in te zien. De lezer krijgt zo een uniek overzicht van al dat materiaal. Maar Berveling schrijft ook over het heden. Hij wijst op hedendaags onderzoek waaruit naar voren komt dat mensen op basis van het uiterlijk indrukken hebben van het karakter van een persoon en dat ze boven kans foto's van personen kunnen indelen in groepen (bijvoorbeeld dominant of niet). Dat neemt niet weg dat wat hedendaagse aanhangers van de fysiognomie beweren geen wetenschappelijke basis heeft. Maar toch …een fascinerende geschiedenis.