We bespreken literatuur over de SIMS van na 2005 en stellen vast dat deze test: (1) een scherp onderscheid weet te maken tussen simulanten en eerlijke respondenten; (2) een verhoogde score oplevert in groepen waarvan bekend is dat er op ruime schaal klachten worden aangedikt (bijvoorbeeld veroordeelden die beweren geen herinnering te hebben aan hun delict); (3) nogal eens de plank misslaat bij schizofrene patiënten en mensen met een intellectuele beperking; (4) redelijk bestand is tegen coaching. De diagnostische slagkracht van de SIMS wordt dus niet beperkt door zijn sensitiviteit – die is voldoende – maar door zijn soms matige specificiteit. Daaraan valt iets te doen door het afkappunt hoger te leggen en door de SIMS te combineren met andere instrumenten.
Neem een abonnement op dit tijdschrift om het volledige artikel te kunnen lezen. Heb je al een abonnement? Log dan in.
