De Vergeting.

Samenvatting

Erover leren in de cursus neuropsychologie is nog wat anders dan het zelf aan den lijve ervaren. En er dan nog over kunnen vertellen! Daan Heerma van Voss (1986) werd wakker en wist niet meer wie hij was, sterker, hij herinnerde zich niets. In de loop van de dag komt alles geleidelijk weer terug. Wij herkennen dat als een Transiënte Globale Amnesie (TGA). Dan kun je denken dat je je geheugen kwijt bent, maar het is veel erger, je bent jezelf kwijt! En hoe dat aanvoelt weet Daan Heerma van Voss en dat heeft hij proberen te beschrijven in dit boek. Het is een chaotisch, bizar verslag geworden, telkens wisselend qua tijdstip en gezichtspunt. Ook zijn schrijfstijl is speciaal, lijkt bij de twittertijd te passen. Je zou kunnen denken dat die stijl goed past bij de situatie waarin iemand met een TGA verkeert, maar het doet soms ook geforceerd aan. Na zijn vader verteld te hebben dat hij een boek gaat schrijven over zijn TGA, laat hij die zeggen: 'Waarom niet, uitmelken die handel.' (p. 126). Daar heeft het wel wat van weg. Maar toch niet oninteressant voor een neuropsycholoog.