Mild traumatic brain injury in children and adolescents: From basic science to clinical management

Samenvatting

Het tweede boek over traumatische hersenletsel dat verscheen is Mild traumatic brain injury in children and adolescents: From basic science to clinical management, geredigeerd door Michael Kirkwood en Keith Owen Yeates, geschreven door een groot aantal auteurs. Ook dit boek is vooral bedoeld voor clinici die in hun praktijk te maken hebben met kinderen met hersenletsel. Alhoewel alleen al de grote aantallen patiënten met licht traumatisch hersenletsel (THL) en de geringe aandacht voor kinderen met THL een boek met dit thema rechtvaardigen, betwijfel ik of de neuropsycholoog die in de klinische praktijk met deze populatie te maken krijgt hier in praktische zin veel aan heeft. Het boek bevat vooral veel basic science, en relatief weinig clinical management, en kent wat dat betreft meer een wetenschappelijke dan een praktische insteek. Zo zijn er in deel IV een drietal hoofdstukken over klinische interventies, maar deze presenteren veeleer de evidentie voor de werkzaamheid van bepaalde methoden dan dat ze praktische aanwijzingen verschaffen voor de toepassing van deze methoden in de klinische praktijk. Ironischerwijs is het meest praktische hoofdstuk het laatste hoofdstuk, getiteld 'Forensic Considerations'. Dit bevat bijvoorbeeld adviezen voor hoe de neuropsycholoog die in een letselschadezaak moet getuigen voor de rechtbank, zich het best kan opstellen. Wellicht is dit common practice voor de Amerikaanse collega's, maar ik vermoed dat in Nederland weinig neuropsychologen in een dergelijke situatie terecht zullen komen als het gaat om kinderen met mild traumatisch hersenletsel.  Voor de meeste hoofdstukken geldt wat mij betreft dat ze vooral medische kennis verschaffen en daardoor wellicht minder interessant zullen zijn voor klinisch werkende neuropsychologen. Deel I, de introductie, bestaat uit vier hoofdstukken die respectievelijk Diagnostische overwegingen, Epidemiologie en preventie, Biomechanica van sportletsel en Diermodellen als thema hebben. Deel II, Evidence Based Outcomes, bestaat uit drie hoofdstukken die respectievelijk Pathofysiologische Outcomes, Neurologische Outcomes en Neurobehavioral Outcomes behandelen. In deel III , Clinical Evaluation, hebben de eerste vier hoofdstukken respectievelijk als titel 'Biochemical Markers', 'Neuroimaging', 'Physical and Neurological Exam' en 'Balance Testing' als titel.  De laatste twee hoofdstukken lijken op basis van de titels voor de neuropsycholoog het meest interessant. Hoofdstuk 12 gaat over Postconcussion Symptom Assessment; hierin worden de psychometrische eigenschappen van een aantal klachtenlijsten besproken. In hoofdstuk 13 worden Cognitive Screening and Neuropsychological Assessment behandeld; hierin worden bekende tests beschreven en begrippen als testvaliditeit en test-hertestbetrouwbaarheid uitgelegd. Kortom, gesneden koek voor de neuropsycholoog en daarmee lijken deze twee hoofdstukken toch ook weer vooral bedoeld voor niet-neuropsychologen. Zeg ik hiermee nu eigenlijk dat het boek helemaal niet relevant is voor neuropsychologen? Nee, dat doe ik zeker niet. Voor wie in de klinische praktijk veel te maken heeft met deze populatie, of betrokken is in wetenschappelijk onderzoek op dit gebied, en uit dien hoofde op de hoogte moet zijn van recente neurologische en neurofysiologische inzichten over deze patiëntengroep is dit boek een buitengewoon volledig en bruikbaar naslagwerk. De klinisch werkende neuropsycholoog die een enkele keer een kind met licht THL ziet en vooral zoekt naar bruikbare adviezen voor de klinische praktijk kan beter hoofdstuk 10 uit, in dit tijdschrift eveneens beschreven, Traumatic brain injury: Rehabilitation for everyday adaptive living van Ponsford en collega's ter hand nemen.