In deze casusbeschrijving wordt een 66-jarige patiënt besproken die een taalstoornis ontwikkelde als gevolg van een tumor in de linkerpariëtaalkwab. In de gesproken taal kwamen parafasieën, echolalie, incorrecte grammatica en verminderd automatisme naar voren. Daarnaast was er sprake van conduite d'approche. Ook liet de patiënt problemen zien bij het schrijven en het taalbegrip. De specifieke combinatie van deze taalproblemen bleek niet eenvoudig onder te brengen bij een van de syndromen uit de klassieke taxonomie van taalstoornissen. Als aanvulling op de diagnostiek is daarom het neuropsychologische taalmodel van Levelt (1996) gebruikt. Dit model beschrijft de verschillende processen die onderliggend zijn aan het benoemen van plaatjes en gaf de mogelijkheid om de specifieke taalproblemen van deze patiënt beter te begrijpen en te beschrijven.
Neem een abonnement op dit tijdschrift om het volledige artikel te kunnen lezen. Heb je al een abonnement? Log dan in.
