The handbook of psycholinguistics and cognitive processes. Perspectives in communication disorders.

Samenvatting

De drie redacteuren zijn allen werkzaam op het gebied van communicatieproblemen en dat heeft waarschijnlijk een rol gespeeld bij de selectie van onderwerpen en auteurs voor dit handboek: de klinische aspecten komen ruim aan bod. Het boek is opgedeeld in vier secties met in totaal 37 hoofdstukken. In het eerste deel komen theorieën en modellen aan de orde. De zestien hoofdstukken bestrijken een breed gebied: van linguïstiek via psycholinguïstiek tot veroudering, werkgeheugen en neurobiologie. Het tweede deel, negen hoofdstukken, richt zich op ontwikkelingsstoornissen: Specific Language Impairment, stotteren, meertaligheid en auditieve stoornissen. Het valt op dat dyslexie hier ontbreekt. De verworven stoornissen bij volwassenen worden in zes hoofdstukken in Deel 3 behandeld, met onderwerpen als apraxie, geheugen en taalstoornissen, semantische stoornissen en bilingualisme. Ook hier ontbreken aparte hoofdstukken over dyslexie en dysgrafie. Maar ook valt het op dat de afasie niet benaderd wordt vanuit het klassieke Wernicke-Lichtheim-model: geen aparte hoofdstukken voor de klassieke syndromen, maar een analyse via de hedendaagse psycholinguïstische bril: semantiek, syntax en fonologie en de meer overkoepelende communicatie of pragmatiek. Het vierde deel, zes hoofdstukken, is gewijd aan modaliteiten, die in een doorsnee-psycholinguïstiekinleiding niet snel aan de orde komen, zoals de gebarentaal, de pragmatiek, de taalkenmerken bij autisme. Achterop de kaft prijst Pim Levelt het boek aan, niet alleen voor hen die zich bezighouden met taalstoornissen, maar ook voor psycholinguïsten die zich realiseren hoe waardevol de studie van taalstoornissen is voor de psycholinguïstische theorieën. Ik sluit me graag bij zijn oordeel aan.