Tekenen, uitgesteld kopiëren en het onderscheid tussen een episodische en semantische geheugenstoornis

Samenvatting

Tekeningen van mensen met een semantische geheugenstoornis tonen de teloorgang van visueel-semantische kennis. Maar natekenen, en zelfs een uitgestelde weergave lukken bij semantische dementie beter dan tekenen op gesproken verzoek. Bij een episodische geheugenstoornis, bijvoorbeeld als gevolg van alzheimerdementie, wordt een nog niet eerder onderzochte, omgekeerde dissociatie verwacht: tekenen op gesproken verzoek leidt tot betere resultaten dan uitgesteld kopiëren. Een patiënt met de ziekte van Alzheimer tekende twaalf afbeeldingen onder drie experimentele condities: op gesproken verzoek, als kopie en als uitgestelde kopie. De kwaliteit van de tekeningen werd beoordeeld door 31 psychologen en activiteitenbegeleiders die niet wisten hoe de tekeningen tot stand waren gekomen. Bayesiaanse modelselectie toonde aan dat de theoretisch voorspelde volgorde (betere tekenresultaten bij 'vrije' productie dan bij uitgesteld kopiëren) de meeste steun vond in de empirische gegevens. De vergelijking van tekenen op gesproken verzoek en uitgesteld kopiëren weerspiegelt de differentiële aantasting van semantisch en episodisch geheugen bij semantische dementie en alzheimerdementie.