Hersenletsel als risicofactor in tbs

Samenvatting

Terbeschikkingstelling (tbs) is een maatregel voor plegers van ernstige delicten gericht op intensieve behandeling en risicomanagement ter vermindering van recidive. Toch recidiveert circa 19% van de tbs-gestelden binnen twee jaar. Huidig onderzoek bracht in kaart hoe frequent hersenletsel wordt vermeld in tbs-verlengingsrapportages en in hoeverre dit wordt meegewogen in risicotaxaties. Analyse van 43 rapportages toonde dat in 53,5% sprake was van vermelding vermoedelijk hersenletsel – beduidend hoger dan in de algemene bevolking (3 tot 6%). In slechts 26,1% van deze gevallen werd het hersenletsel daadwerkelijk meegenomen in de risicotaxatie. Hoewel neuropsychologisch onderzoek (NPO) in 41,9% werd aanbevolen, werd dit in slechts 7% daadwerkelijk uitgevoerd. Wanneer een NPO was uitgevoerd, werd de invloed van hersenletsel vaker meegenomen in de risicotaxatie (p = .001). Toch waren noch hersenletsel, noch NPO-scores voorspellend voor de risicotaxatie. Deze bevindingen pleiten voor structurele integratie van neurodiagnostiek in het tbs-beleid, gericht op betere risicotaxatie en preventie van recidive.