Neurocognitieve stoornissen bij een adolescent na diagnose diabetes mellitus op jonge kinderleeftijd: Een casusbeschrijving

Samenvatting

Diabetes type 1 is een veelvoorkomende medische aandoening bij kinderen, die in sommige gevallen pas wordt ontdekt als hun glucosewaarden gevaarlijk hoog zijn waardoor er verzuring van het bloed optreedt (diabetische ketoacidose: DKA). In onderzoeksliteratuur werd lang gedacht dat het doormaken van een DKA weinig impact heeft op de hersenen en hun functioneren, maar meer recent onderzoek toont aan dat het doormaken van ernstige DKA's op jonge leeftijd gepaard kan gaan met meer neuropsychologische problemen. Veel van dit onderzoek is echter retrospectief van aard en het mechanisme achter deze relatie is nog onduidelijk. In dit artikel wordt een dertienjarige jongen met neurocognitieve problemen beschreven van wie psychodiagnostische informatie beschikbaar is: voor én na het doormaken van een DKA op vijfjarige leeftijd. Inzichtelijk wordt gemaakt hoe de bevindingen uit het neuropsychologisch onderzoek, waarbij stoornissen in de flexibiliteit en verwerkingssnelheid kenmerkend zijn, kunnen bijdragen aan problemen in het schoolse en dagelijkse functioneren van de cliënt. Dit artikel maakt duidelijk hoe medische problemen in de vroege kindertijd de ontwikkeling en rijping van de hersenen kunnen beïnvloeden en hoe dit een optimaal ontwikkelingsbeloop in de weg kan staan. Hiermee wordt het belang van een biopsychosociale benadering binnen de kinder- en jeugdneuropsychologie benadrukt.