Beleving van een atypisch verlopende dementie van het type alzheimer: Een casusbeschrijving

Samenvatting

In de onderzoeksliteratuur en casusbeschrijvingen van dementie is er weinig aandacht voor de consequenties voor gedrag en emotie bij neurodegeneratieve beelden die worden gekenmerkt door vroegtijdige posterieure disfunctie. In dit artikel worden de cognitieve stoornissen en de consequenties daarvan voor de kwaliteit van leven bij een 69-jarige patiënt bij wie de dementie voornamelijk wordt gekenmerkt door bipariëtale atrofie, belicht. Inzichtelijk wordt gemaakt hoe de bevindingen uit het neuropsychologisch onderzoek, waarbij stoornissen van de hogere orde visuele functies kenmerkend zijn, leiden tot het fragmentarisch beleven van de wereld door patiënt. In de periode na het stellen van de diagnose wordt toenemend duidelijk op welke wijze dit, in samenhang met het grotendeels bespaard gebleven ziekte-inzicht, gepaard gaat met moeilijk te hanteren emotionele gevolgen voor deze patiënt en zijn directe familieleden. In het jaar na het stellen van de diagnose ontstaat een consequente euthanasiewens. In het artikel wordt daarmee het belang van het helder beschrijven van een atypisch verloop van de ziekte van Alzheimer benadrukt. Gespeculeerd wordt of er therapeutische mogelijkheden zijn gemist doordat de diagnose laat werd gesteld.