Het meten van spontane en uitgelokte confabulaties: De Nijmegen-Venray Confabulatie Lijst-20 (NVCL-20)*

Samenvatting

Confabuleren kan voorkomen na hersenletsel, bijvoorbeeld bij patiënten met frontale laesies of patiënten met het korsakovsyndroom (KS). Vaak wordt er een onderscheid gemaakt tussen twee vormen van confabulatiegedrag: uitgelokt en spontaan. Op dit moment bestaan er alleen instrumenten die uitgelokte confabulaties meten, zoals de Dalla Barba Confabulatie Batterij (DBCB) en de Uitgelokte Confabulatie Test (UCT). In de huidige studie is een observatieschaal ontwikkeld en gevalideerd, die beide confabulatievormen inventariseert: de Nijmegen-Venray Confabulatie Lijst-20 (NVCL-20). Verpleegkundigen vulden de observatieschaal in voor 28 korsakovpatiënten en 24 controlepatiënten met cognitieve stoornissen door alcoholgebruik, maar geen korsakovsyndroom (ALC). De NVCL-20 heeft een goede interne consistentie en interbeoordelaarsbetrouwbaarheid. Ook werden voor de KS-groep meer confabulaties geobserveerd door middel van de NVCL-20 dan voor de controlegroep. KS-patiënten met hoge confabulatiescores op de NVCL-20 hadden ook hoge confabulatiescores op de UCT, wat de concurrente validiteit van de NVCL-20 bevestigt. De NVCL-20 is makkelijk te gebruiken in de klinische praktijk en lijkt een waardevolle toevoeging aan bestaande confabulatie-instrumenten, aangezien dit het eerste instrument is waarmee, naast uitgelokt confabuleren, ook spontaan confabuleren op een gestandaardiseerde manier gekwantificeerd kan worden.